Rasaba ina athari kubwa katika uchumi wa nchi. Kwanza, inapunguza mapato ya serikali kwa sababu watoza ushuru wanaweza kukubali hongo ili wakadiria kiasi kidogo cha ushuru au kukipa biashara fulani msamaha usio halali. Pili, inasababisha upotevu wa fedha za umma. Wakati viongozi wanachukua hongo ili kuwapa makandarasi wenye uwezo mdogo, miradi ya maendeleo (kama barabara, shule, au hospitali) inajengwa kwa ubora duni. Nyenzo za ujenzi huwa za bei nafuu na si za kudumu, na hatimaye miradi hiyo inaanguka au kuharibika mapema. Hii sio tu kupoteza pesa, bali pia kuhatarisha maisha ya wananchi, kwa mfano kupitia majengo yanayoanguka au barabara zenye mashimo.
Athari nyingine kubwa ya rasaba ni uharibifu wa maadili ya jamii. Watoto na vijana wanaokua katika mazingira ambapo hongo inaonekana kama kitu cha kawaida au hata cha kuhitajika, watakua na mtazamo potofu kuhusu maadili. Watakiona kufanya kazi kwa bidii au kuwa mwaminifu ni upumbavu, kwani wanajua kuwa njia ya haraka ya kufanikiwa ni kutoa hongo. Hii inazalisha jamii ya watu wanaotanguliza faida binafsi bila kujali maadili, na kwa muda mrefu, jamii hiyo inakuwa na watu wachache wenye uadilifu. Mambo kama uaminifu, uwajibikaji, na umakinifu yanapotea na nafasi yake inachukuliwa na ubinafsi na ulaghai. matokeo ya rasaba
Rasaba inaweza kusababisha jamii isiwe na imani na viongozi wake na taasisi za serikali. Wananachi wanapoona kuwa maafisa wa polisi, mahakimu, au mawaziri wanakubali hongo, wanahisi kuwa serikali haiwajali na haitoi haki. Watu hukata tamaa ya kutafuta suluhu rasmi kwa matatizo yao na badala yake hujiingiza katika mifumo ya kinyume au ghasia. Kukosekana kwa uaminifu kunaweza pia kusababisha machafuko ya kisiasa na vitendo vya maandamano, kwa vile watu wanachukia kuonewa vibaya na kukosa msaada kutoka kwa mfumo uliowekwa. Rasaba ina athari kubwa katika uchumi wa nchi