Narito ang isang halimbawa ng anekdota na kapupulutan ng aral, na sinundan ng maikling sanaysay upang ipaliwanag ang kahalagahan nito. Isang araw, may isang mayamang binatilyo na naglalakad sa may bukid. Nakita niya ang isang matandang magsasaka na nakayukong nagtatanim ng puno. Nagmamadali ang binata at may paghamak na tanong:
“Lolo, bakit pa kayo nagtatanim niyan? Matanda na kayo. Hindi na ninyo maaani ang bunga ng punong iyan!” halimbawa ng anekdota na kapupulutan ng aral
Pangalawa, ipinapakita ng anekdota ang kahalagahan ng . Ang binata, sa kanyang kayamanan at kabataan, ay nagmamadali at mapanuri. Subalit ang simpleng sagot ng matanda ay sapat upang kanyang mapagtanto ang kanyang kamalian. Hindi kailangan ng mahaba at masalimuot na paliwanag; ang katotohanang taglay ng karanasan at malasakit sa iba ay mas matimbang kaysa kayamanan o talas ng isip lamang. Narito ang isang halimbawa ng anekdota na kapupulutan
“Binata, hindi ako nagtatanim para sa aking sarili lamang. Noong bata pa ako, kumain ako ng bunga ng punong itinanim ng aking lolo. Ngayon, nagtatanim ako para sa mga batang tulad mo—at para sa mga batang hindi ko man makikita sa hinaharap. Hindi lahat ng magandang gawain ay kailangan nating anihin kaagad.” Nagmamadali ang binata at may paghamak na tanong:
Natigilan ang binata. Napahinto siya sa kanyang pagmamadali at pinagmasdan ang matandang puno sa di kalayuan—iyong puno raw na tinanim ng lolo ng magsasaka. Sa ilalim nito ay maraming batang naglalaro at nagtataglay ng sariwang hangin at lilim.